Wat is shibari? 

Shibari is de kunst van het binden met touw. Het woord komt uit het Japans en betekent letterlijk "binden". In de praktijk verwijst het naar een manier van werken met touw waarbij verbinding, vertrouwen en aanwezigheid centraal staan.

Het is geen trucje dat je leert en dan "kunt". Het is een gesprek tussen twee mensen, gevoerd met de handen, het touw en het lichaam. De een bindt, de ander wordt gebonden. Beiden zijn actief, beiden zijn aanwezig.

In mijn workshops en sessies combineer ik shibari met principes uit de tantra: bewust contact, aandacht voor wat er in het lichaam gebeurt, en de bereidheid om je over te geven aan het moment. Niet aan pijn, niet aan dwang, maar aan de veiligheid die ontstaat wanneer twee mensen echt aandacht hebben voor elkaar.

Shibari, kinbaku en de Japanse oorsprong

Shibari heeft zijn wortels in Japan. De voorloper, hojojutsu, was een militaire techniek waarmee samoerai gevangenen vastbonden. In de twintigste eeuw transformeerde die techniek tot kinbaku: een esthetische en relationele kunstvorm.

Het verschil tussen shibari en kinbaku is subtiel. Kinbaku (letterlijk "strak binden") verwijst specifiek naar de Japanse kunstvorm met haar esthetische principes: asymmetrie, spanning, de lijn van het touw over het lichaam. Shibari is het bredere, internationaal gebruikte woord.

Ik gebruik "shibari" omdat het toegankelijker is, maar de intentie achter mijn werk is die van kinbaku: bewust, aandachtig, met oog voor schoonheid en verbinding.

Wil je de volledige geschiedenis kennen? Lees dan Van Hojojutsu tot Kinbaku: de geschiedenis van shibari.

Voor wie is shibari?

Shibari is voor iedereen die nieuwsgierig is naar een andere manier van aanraking en verbinding. Je hoeft geen ervaring te hebben, je hoeft niet lenig te zijn, je hoeft niet in een relatie te zitten.

In mijn workshops zie ik koppels die hun intimiteit willen verdiepen. Maar ook alleenstaanden die benieuwd zijn. Mensen die vanuit yoga of meditatie komen en herkenning vinden in de aandacht voor het lichaam. Mensen die het gewoon eens willen proberen.

Er zijn geen verkeerde redenen om te beginnen, zolang je bereid bent om open en respectvol aanwezig te zijn.

De vele gezichten van shibari

Wie "shibari" googelt, vindt meestal beelden uit dezelfde hoek: handboeien, lederen riemen, een slaapkamer. Shibari als erotische bondagetechniek voor privégebruik. Die versie bestaat. Maar het is slechts één gezicht van iets dat veel breder is.

Erotische shibari. Ja, shibari wordt beoefend als intieme praktijk tussen partners. Daar is niets mis mee. Het touw kan een manier zijn om speelsheid, spanning en overgave in een relatie te brengen. Veel mensen ontdekken shibari via die ingang, en dat is een volstrekt geldige reden om ermee te beginnen.

Therapeutische shibari. Dit is misschien het minst bekende gezicht, en het gezicht dat mij het meest raakt. 
Er zijn mensen die moeite hebben om iets los te laten. Die vastzitten in hun hoofd. Die moeite hebben om te voelen. Soms zelfs mensen met chronische pijn door spanning in het lichaam. Voor hen kan het touw iets doen wat andere practices niet doen.

Het zenuwstelsel herkent begrenzing. Druk die aanwezig is, voorspelbaar, zonder oordeel. Voor mensen met chronische pijn, neurodiverse verwerking, of een lichaam dat moeilijk tot rust komt, kan dat een ingang zijn die yoga, meditatie of massage niet bieden.

Kort na een workshop kreeg ik een bericht van een deelneemster. Ze had een lange achtergrond in lichaamsgerichte practices: acroyoga, dans, massage, tantra, contact impro, acupunctuur, zang, trapeze, surfen. Ze wist precies wat die voor haar deden. Maar er miste altijd iets.

Over shibari schreef ze: "Shibari lijkt zoveel te dragen, en zich daar bewust van te zijn."

Ze deelde ook iets concreets. Ze heeft chronische pijn. De eerste uren van de dag zijn zwaar, haar benen doen veel zeer. Ze was haar benen elke ochtend gaan binden na de workshop, en schreef: "Instead of feeling crazy discomfort, I can breathe better than any other time."

Dat is geen bijzaak. Dat is precies waar het over gaat.

Ze was ook eerlijk over het taboe: "Een deel van mij vindt het ook niet super makkelijk om erover te praten, aangezien er veel taboes, misconcepties, verschillende soorten zijn." Dat herken ik bij veel mensen. De taal rondom shibari is grotendeels gekaapt door één verhaal: kink, esthetiek, taboe. Wie iets anders ervaart, heeft vaak nog geen woorden voor wat het wél is. Die woorden vinden, dat is ook een deel van het werk.

Shibari als kunstvorm. Shibari kan puur esthetisch zijn: het touw als lijn, het lichaam als canvas, de knoop als compositie-element. Een mooi voorbeeld is de Art of Ropes serie, waarin onder andere het Cleopatra harnas wordt gedemonstreerd. Dat soort werk laat zien dat shibari dicht bij beeldende kunst en performance kan staan.

Shibari in de natuur en als vertoning. Er is ook een exhibitionistische kant aan shibari. Mensen die buiten binden, aan een boom in het bos, als bewuste confrontatie met schaamte, kwetsbaarheid en de blik van de ander. In mijn shadow tantra sessies werken we met die laag: de donkere, ongemakkelijke kant die erbij hoort.

Kink en BDSM. Shibari heeft historische en actuele raakvlakken met kink. Machtsverhouding, overgave aan pijn, erotische spanning. Dat is een bewuste keuze van de beoefenaars, en het is niet aan mij om daar een oordeel over te hebben. Ik schrijf er meer over op de pagina Kink en de donkere kanten van tantra.

Gevorderde shibari en het risico. Tot slot is er de gevorderde, soms risicovolle shibari die je ziet op exposities en in performances. Modellen worden daarbij op kwetsbare plaatsen van het lichaam vastgebonden, soms in suspensie. Ik raad dit voor 99% van de gevallen sterk af. De kans op zenuwschade is te groot. Dit soort werk vraagt jarenlange ervaring, diepgaande anatomische kennis, en een vertrouwensband tussen rigger en model die niet in een paar workshops ontstaat.

Elk van deze gezichten is echt. Geen ervan vertelt het volledige verhaal. Wat ze delen is het touw, en de uitnodiging om aanwezig te zijn bij wat er gebeurt.

Shibari en tantra: waarom ik beide combineer

Tantra en shibari delen een kern: aanwezigheid in het lichaam, aandacht voor de verbinding met een ander, en de bereidheid om voorbij het bekende te gaan.

In de tantrische traditie is overgave geen zwakte. Het is een bewuste keuze om controle los te laten en te vertrouwen op wat er is. Het touw maakt dat tastbaar. Het biedt een kader, letterlijk, waarbinnen die overgave kan groeien.

In mijn werk zijn shibari en tantra geen twee losse dingen die ik combineer. Ze versterken elkaar. Het touw brengt de tantrische principes naar het lichaam. De tantra geeft de touwpraktijk diepte en richting.

Lees meer over deze verbinding op Shibari en Tantra.

Hoe begin je met shibari?

De beste manier om te beginnen is door het te ervaren. Lezen helpt om te begrijpen wat het is, maar shibari leer je met je handen en je lichaam.

Gratis introductie in Gent. Elke maand organiseer ik een gratis introductie workshop bij Freefall in Gent. Je betaalt enkel een bijdrage voor de zaalkosten. Deze workshops zijn altijd volzet (zo'n 20 deelnemers), dus schrijf je op tijd in.

Privélessen in Eke. Wil je gerichter leren, dan bied ik privélessen aan met een technische opbouw in drie niveaus (L1, L2, L3). Hier gaan we dieper in op specifieke knopen, patronen en de fijne motoriek van het binden.

Shibari voor koppels. Wil je samen met je partner beginnen? Dat kan. Veel koppels ontdekken via shibari een nieuwe laag in hun intimiteit. Ik bied daar specifieke sessies voor aan.

Bekijk het actuele workshopaanbod | Privélessen en sessies | Shibari voor koppels

Wat kun je verwachten bij een workshop?

Elke workshop begint met een korte ronde: wie is er, wat is je ervaring, wat is je intentie voor vandaag? Dat klinkt eenvoudig, maar het is essentieel. Het laat mij aanvoelen waar de groep staat, en het geeft iedereen de kans om aan te komen.

Daarna werken we stap voor stap. Ik leg basisknopen en patronen uit, en je oefent direct met je touwpartner. Ondertussen praten we over wat je voelt, wat prettig is, wat niet. Er is geen eindpositie die je moet halen. Het gaat om het proces, niet om het resultaat.

We werken altijd met continue check-ins. Dat betekent: we stellen steeds vragen over wat goed voelt en wat pijnlijk aanvoelt, en we passen het touw direct aan. We werken nooit naar posities die pijn doen. Dit zijn geen BDSM-workshops. We vermijden pijn bewust.

Wat we wél zoeken is overgave. Niet de overgave aan pijn of dwang, maar de overgave die ontstaat wanneer de veiligheid en het gedragen worden zo goed voelen dat je echt kunt loslaten.

Veiligheid en consent

Veiligheid is niet een onderdeel van mijn workshops. Het is de basis waarop alles rust.

Dat begint bij consent: toestemming die niet eenmalig wordt gegeven, maar die voortdurend wordt gecheckt en bijgesteld. In mijn workshops betekent dat concreet: we communiceren doorlopend. Voelt iets goed? Zeg het. Voelt iets niet goed? Zeg het ook. Het touw wordt dan meteen aangepast.

Daarnaast is er de fysieke veiligheid. Ik leer je waar het touw wel en niet mag liggen. Welke plekken op het lichaam extra kwetsbaar zijn. Hoe je let op de circulatie in handen en voeten. En hoe je snel en veilig kunt losmaken als dat nodig is.

Lees meer op de pagina Veiligheid.

Welk touw wordt er gebruikt?

In mijn workshops werk ik met POSH touwen. Dat is een synthetisch touw dat prettig aanvoelt op de huid en makkelijk te reinigen is na elke workshop. Hygiëne is belangrijk wanneer je met groepen werkt.

Voor privésessies en gevorderd werk gebruik ik jute en hennep. Dat zijn de meer traditionele touwen uit de Japanse praktijk, met een eigen textuur en grip die een andere beleving geven.

Katoen gebruik ik nooit. Het neemt snel vocht en geuren op, wat het ongeschikt maakt voor herhaald gebruik.

Meer over de verschillende soorten touw? Lees Shibari touw: welk touw kies je?